82B is een verenstaal met een hoog-koolstofgehalte dat wordt gekenmerkt door hoge sterkte en hardheid, maar zeer gevoelig is voor insluitsels, segregatie, oppervlaktedefecten, restspanning en omgevingsfactoren. Het falen van een veer wordt meestal niet veroorzaakt door één enkele factor, maar is het gecombineerde resultaat van materialen, productieprocessen en bedrijfsomstandigheden. Vandaag zullen we het hebben over de zevende fase: Oppervlaktebehandelingsfase.
7.1 Over beitsen
Probleem: Hoge zuurconcentratie, lange tijd of onvoldoende controle op de corrosieremming.
Mechanisme: Beitsen lost oppervlakteaanslag op, maar kan ook de staalmatrix aantasten en waterstof produceren. Over-beitsen vormt micropits, waarvan de bodem spanningsconcentratiepunten worden.
Gevolgen:
Waterstofverbrossing
Oppervlakte-putjes
Bronnen van vermoeidheidsscheuren
Vertraagde breuk
7.2 Galvanische defecten
Probleem: Ernstige waterstofontwikkeling tijdens het galvaniseren, of het niet tijdig uitvoeren van dehydrogenering na het galvaniseren.
Mechanisme: Kathodische reacties bij galvaniseren genereren waterstofatomen. Nadat 82B met hoge{1}}sterkte waterstof heeft geabsorbeerd, verrijkt waterstof zich in spanningsconcentratiegebieden, waardoor brosse scheuren ontstaan.
Gevolgen:
Breuk tijdens opslag
Plotselinge breuk na installatie
Coating afbladderen
Corrosiebescherming mislukt
7.3 Onvoldoende of overmatige shotpeening
Probleem: Onvoldoende shot-peen-intensiteit, onvoldoende dekking of gebruik van gebroken, scherpe stalen shots.
Mechanisme: Door het juiste kogelharden kan er resterende drukspanning in de oppervlaktelaag ontstaan, waardoor het ontstaan van vermoeiingsscheuren wordt verhinderd. Als de intensiteit onvoldoende is, is het versterkende effect onvoldoende; als het te sterk is of als de stalen schoten gebroken zijn, zal dit oppervlakkige snijwonden veroorzaken.
Gevolgen:
Vermoeidheidsleven niet verbeterd
Oppervlakteschade
Vroege scheurvorming
Verspreiding van de batchlevensduur
7.4 Te hoge baktemperatuur van coating
Probleem: De temperatuur van poedercoating of bakverf is te hoog en de houdtijd is te lang.
Mechanisme: Wanneer de baktemperatuur de temperatuur voor het ontlaten van de spanning benadert of overschrijdt, treedt er een secundair temperingseffect op, waardoor de materiaalsterkte afneemt en de spanningsrelaxatie wordt versneld.
Gevolgen:
De lente wordt zacht
Verlies van veerkracht
Blijvende vervorming
Onvoldoende laadvermogen
7.5 Chemische residuen
Probleem: Onvolledige reiniging, zure of alkalische restvloeistof blijft achter op het veeroppervlak of in spleten.
Mechanisme: Onder omstandigheden met hoge spanning zullen resterende media plaatselijke corrosie of spanningscorrosiescheuren bevorderen. Vooral vloeistof kan tussen de veerspoelen en in de contactgebieden van de eindspoelen achterblijven.
Gevolgen:
Gelokaliseerde corrosie
Spanningscorrosiescheuren
Plotselinge breuk binnen korte tijd
Corrosiebeschermingslaag mislukt
